مرا ادامه بده

پایان این سطرم را نقطه مگذار

مخواه به انتها برسم

واژه ام را با واژه ای دیگر

کوک بزن

از احساسم بگو

از دردهایم بگو

دست هایم را بنویس

بغض هایم را با فریاد بخوان.

هر وقت واژه کم آوردی

پیراهنم را در آغوش بکش

...

..

..

...

بی مهابا به آب بزن

دریایم

به ژرفای آغوشم است

....

.

پ ن 1...سلام

پ ن 2 ...مادرم همیشه میگه به خوشی اگه نگذره به نا خوشی میگذره.98 هم به خوش نه به ناخوشی داره میگذره.

پارسال این موقع فکرش رو نمیکردیم سال بعد حالمون اینجوری باشه.نه دلی.نه دماغی.نه شوقی..فقط ترس و اضطراب.خیلی حال بدیه....امیدوارم زنده بمونیم و سال ها بعد برای بچه هامون این خاطرات بد رو تعریف کنیم.

پ ن 3...کرونا نشون داد وقتی نیس.هر لحظه امکان داره اسم ما در بیاد.

پ ن 4... همیشه آخر سال که میشد یه بغض سنگین گلومو میگرفت.امسال اضطراب اجازه نداد حس کنم آخر ساله.

پ ن 5... چشمهایش رو خوندم.خیلی خوب بود.

سال نو مبارک