بی تو

همه شبیه تو اند

یکی مثل تو نگاهم میکند

یکی مثل تو صدایم میکند

با صدای خندیدن کسی که شبیه تو میخندد

یکی راه می‌رود و خیالم

تو را از قدم های او پس میگیرد

مثل چای نوشیدن های بی صدای تو

اینجا همه شبیه تو اند

​​​​​​. 

​​​​​​. 

از حسرت آغوش برایت چه بگویم 

از لحظه دیدار فقط ثانیه مانده

سلام

رمقی نیست خیلی روزهای بد مزه ای رو میگذرونیم.. دل خوش نی

کرونا همه چیزو تحت تاثیر خودش قرار داده

هیچ کسی نیست که بتونم باهاش حرف بزنم

پادکست های آدمها. خاطرات. موسیقی رو گوش دادم خیلی خوشم اومد ازش. هر کسی یه داستان داره. یه نقطه عطفی که زندگیش از همونجا تغییر جهت داده. یه شب بعد پادکست چزاره پرسید آهنگ تو چیه؟ من

من پیش از تو و پس از تو رو خوندم. قشنگ بود. فهمیدم نمیشه تا ابد عزادار کسی بود. یه جایی باید بگی بسه دیگه و بری سر وقت باقی مونده زندگی.

چزاره خیلی وقتی که حرف هامون تموم شده. همش دنیال یه موضوع میگردیم که جذابیت داشته باشه و دربارش حرف بزنیم. ولی به جایی رسیدیم که هیچی دیگه جذاب نیست. انگار با سرعت زیاد داریم دو جهت مخالف رو میریم. البته این شرایط ناخواسته هست و نمیشه یقه کسی رو گرفت. چون مسیر زندگی ها متفاوته و قطاری که سواریم داره راه خودشو میره.

روز رنگی دیگر می‌گیرد هنگامی روزگار تو زیر و زبر شده است. غروب سرخ است یا تیره؟ تو چگونه اش میبینی؟ تا چگونه اش ببینی!       کلیدر

این روزها رو دوس ندارم

خداحافظی