خورشيد بانو
درباره سایت
امکانات وب
پاییز جان
روزهایم
همگی دوان اند.
گویی تاب ایستادن ندارند.
انگار
مسافری عزیز
از راهی دور
آمده باشد.
زانو زده
آغوشش باز
برای به آغوش کشیدن کودکانش.
..
پاییز جانم
روزهایم
صبر به تو رسیدن ندارند.
.
.
پ ن ... بغض..اشک
پ ن ... دلم برای سالهای دور لک زده.
برچسب: مسافران,مسافری از هند,مسافرت,مسافره,مسافرين,مسافر کوچولو,مسافر بين الكلمات,مسافرخانه تهران,مسافر عبدالكريم,مسافر کیارستمی,
نویسنده: رها اسدی‌پور