پاییزانه

برگ

.

.

.

افتاد

.

.

.

چه افتادنی!!!!!

..

.

.

..

اینجا

کسی در بالکن است

کتاب ها را یک به یک

می گشاید.

برگ زردی از زمانه ای سبز

لای آن میگذارد

تا شکوه کلمات

برگ را بخشکاند

...

..

...

بی قرارم.

تنها،بی قراران را درد میرسد.گاهی درد.درد نیست،درمان است.درمانی که تو را از شهر بیماران لاعلاج بی خیالی می رهاند.تو را درد میدهد،خراش دهد روحت را.دلت را ناخن میکشد و تو را فریاد میدهد.تا فریاد بکشی بر سر این بی دردان درد ده..

......

پاییز جان..دیر امدم..ببخش...امدنت سبز

.....

امسال سرما قصد آمدن ندارد..

....

مواظب پاییز جان باشید